head-prachapattanawit
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนประชาพัฒนาวิทย์
วันที่ 30 กรกฎาคม 2021 10:42 PM
head-prachapattanawit
โรงเรียนประชาพัฒนาวิทย์
หน้าหลัก » นานาสาระ » เลือกเมียผิดคิดจนตัวตาย

เลือกเมียผิดคิดจนตัวตาย

อัพเดทวันที่ 13 พฤศจิกายน 2020

เลือกเมียผิดคิดจนตัวตาย

เลือกเมียผิดคิดจนตัวตาย

เลือกเมียผิดคิดจนตัวตาย ครอบครัวของนายตี๋เล็กกับนางคำเนี่ยมีลูกหลายคนตายบ้างอยู่มั้งก็จะมี 16 คนแต่ว่าที่รอดนะมีแค่ 8 คนเท่านั้นนะ นางคำเนี่ยแต่ก่อนนี้เป็นคนสวยเคยมีผัวแล้วมีลูกติดคนนึงปรากฏว่าผัวถูกนักเลงแทงตายตอนนั้นลูกได้แค่ขวบเดียวต่อมาก็ได้รู้จักกันได้ตี๋เล็กพ่อค้าเรือเร่ในสมัยนั้น นายตี๋เล็กมันเป็นลูกคนจีนฐานะดีมีพี่น้องหลายคน พี่ๆแต่งงานกันไปหมดแล้วมีฐานะดีกันทุกคน

แม่นายตี๋เล็กตายไปหลายปีมีแต่เตี่ยที่แก่มากเสร็จแล้วก็มีนางกิมเหลียงซึ่งเป็นพี่สาวคนโตคอยดูแลน้องๆ ทุกคนให้ความเคารพนางกิมเหลียง ที่บ้านก็มีนายตี๋เล็กเป็นลูกชายคนเดียวในครอบครัว พี่ๆก็รักทุกคนเพราะว่านายตี๋เล็กว่านอนสอนง่ายล่องเรือขายของแทนเตี่ยเมื่อได้รู้จักกับนางคำนายเล็กหรือว่านายตี๋เล็กนี่ก็หลงรักนางคำมากๆ นางคำนี้ชอบดื่มเหล้าดื่มมันทุกเย็นตั้งแต่ผัวตายนางคำไม่ใช่คนขยันถึงเวลากินข้าวก็เดินไปบ้านพี่คนนี้คนนั้นบ้างคนโน้นบ้างไปกินกับเขาไปมื้อนึงลูกก็เอาไปให้แม่ให้พ่อเลี้ยงนั่งทำไม่ได้สนใจ แต่ก็อยู่ที่บ้านที่เคยอยู่กับผัวเนี่ย

สมัยผัวอยู่นางคำไม่เคยหุงข้าวหุงปลาผัวต้องหุงไว้กินก่อนที่จะไปรับจ้างหาเงินทุกวัน ความสวยของนางทองคำนี้มันทำให้ผัวรักผัวหลงนางคำนี้มายืนดูคนเขาซื้อของจากเรือนายตี๋เล็กที่มีหลายอย่างมีทั้งของแห้ง ไข่เป็ดไข่ไก่กะปิน้ำปลาหอมกระเทียมยาเส้นยาสูบในมีครบ นายเล็กก็สังเกตเห็นนางคำยืนมอง ก็รู้สึกชอบในความงามของนางคำเอวหน้าอกหน้าใจมันได้รูป แขนกลมกลึงผิวขาวเหลือง เสื้อคอกระเช้านี่ดูงามเหลือเกิน ชาวบ้านเขาเดินไปจนหมดแล้วนางคำก็ยังยืนมองอยากจะกินขนมโก๋แต่ไม่มีเงิน “น้องจะเอาอะไรไหมอ่ะ มาดูใกล้ๆก็ได้นะ” นายเล็กว่าอย่างนั้น “ไม่เอาอ่ะฉันไม่มีเงินหรอก” “อ้าวเหรอถ้างั้นเอาไปก่อนก็ได้มีเมื่อไหร่ค่อยจ่ายเองคงไม่มีจ่ายหรอกผัวฉันตายไม่มีคนหาเงินฉันก็ทำอะไรไม่เป็นอยากจะกินอะไรก็ไม่ได้กินต้องอาศัยพี่ๆเขากินไปมื้อนึง” ฟังแล้วก็รู้สึกสงสาร “น้องมาใกล้ๆสิเดี๋ยวพี่ให้ฟรีไม่ต้องจ่ายตังค์หรอก” “จริงหรือเปล่าพี่จริงสิงั้นงั้น หนูเอาขนมโก๋ 2 อันนะเอาไข่เป็ด 10 ฟอง เหล้าขาวขวดนึงนะ” “

ได้เลยได้เลยเดี๋ยวพี่หยิบให้แต่ว่าน้องจะเอาเหล้าไปให้ใครอ่ะ” “ฉันกินเองอ่ะพี่ไปดองยากินให้เลือดลมมันดีนะจ๊ะทุกวันก็ไปเซ็นที่ร้านเขากินวันละกั๊กขอเงินพี่พี่ไปจ่ายก็ยังไม่มีใครให้ฉันก็เลยไม่ได้กินมาหลายวันแล้วล่ะ” ว่าอย่างนั้นนายเล็กก็บอกว่าไม่เป็นไรงั้นเดี๋ยวพี่เอาเงินให้ 10 บาทนะแล้วนี่ขนมหูช้างขนมคอเป็ดเอาไปกินนะ นี่น้ำปลาผงชูรสเกลือกุ้งแห้งเอาไปทำกับข้าวนะ เอากะปิไปด้วยพรุ่งนี้จะเอาอะไรก็มารอพี่ที่นี่น่ะนะ คนไปหมดแล้วก็มาเอาไปได้เลย “ขอบใจนะพี่นะแล้วพี่ไม่กลัวขาดทุนเหรอ” “โอ้ยไม่หรอกนี่น้องอยู่คนเดียวเหรอ” “ใช่อยู่คนเดียวมีลูกคนนึง พ่อแม่เลี้ยงให้อ่ะ” “แม้น่าสงสารจังเลยถ้าหากว่าน้องขาดเหลืออะไรก็บอกนะพี่ยินดีช่วย” นางคำก็หิ้วของขึ้นไปบ้านพี่สาวเต็มไม้เต็มมือพี่สาวตาโต “อีคำเอ็งเฮงๆรวยๆอะไรมาวันนี้ซื้อของมาเยอะเชียว”

“คนอย่างฉันไม่ต้องมีเงินก็มีคนให้เอาไปเดี๋ยวจะมาว่าฉันมากินฝ่ายเดียวเดี๋ยวฉันจะแบ่งขนมไปให้พ่อแม่กับลูกฉันหน่อยเอาไข่ไปด้วย”นางคำก็เอาเงินไปใช้ที่ร้านแม่ค้าเขา 5 บาทซึ่งมันก็เป็นเงินมากพอสมควรในสมัยนั้นนั่งกินเลี้ยงพี่สาวของนายตี๋เล็กเนี่ยก็ไม่ได้ขัดอะไร ฝ่ายนางหลินลูกสาวที่ให้รู้จักไว้ให้นายตี๋เล็กซึ่งในปีแรกก็ไม่ได้ปฏิเสธส่วนนางหลินก็ชอบนายทีแรกอยู่ไม่ใช่น้อยแต่นะวันนี้ลายเล็บเลขกลับมีใจให้นางคำไปเทใจให้จนหมดทั้งใจยักยอกเงินทองที่ขายของได้ไว้ให้นางคำโดยที่นายเล็กไม่เคยทำมาก่อนเอาเงินที่ขายได้แต่ละวันไปให้นางคำยอดมันก็ตกไปวันละ 5 บาท 10 บาทก็นั่งกินเลี้ยงพี่สาวก็ไม่ได้ว่าอะไรน้องนางกิมเหลียงไม่มีโรงสีมีสามีเป็นนางกิมเหลียงมีลูก 3 คนวันเวลาผ่านไปความรักของนายเล็กกับนางคำก็สุกงอมนายเล็กก็ผ่านทางเข้าบ้านนั่งกินเลี้ยงนี่ล้มทับใส่ นี่เองพาใครมาว่าไอ้เล็ก เรารักกันนะเจ๊เราจะอยู่ด้วยกัน

เจ๊ช่วยพาไปไหว้ขอขมาพ่อแม่เขาด้วยนะ นางคำก็บอกว่าใจฉันอยากจัดงานแต่งหน้านี่คำไว้เจ๊ของพี่สินางคำก็ไหว้อย่างเสียไม่ได้เลยเจ๊เดี๋ยวจัดการให้เราสองคนด้วยนะเจ๊ นางกิมเหลียงก็ต้องจัดงานแต่งให้อย่างไม่อยากจะขัดใจน้อง เมื่อแต่งเสร็จแล้วนางคำก็ขอให้นายเล็กปลูกบ้านใหม่แทนที่บ้านหลังเล็กที่เคยอยู่กับผัวเก่าในแล้วก็อ้อนวอนนั่งกินเลี้ยงให้ปลูกให้ อาตี๋เล็กคิดดีแล้วใช่ไหมที่จะออกมาอยู่ข้างนอกถ้าจะไปจริงๆนะเจ๊ก็จะให้ของกับเรือไปค้าขายทำมาหากินเอาเงินไป 500 ไปตั้งตัวนะ พี่สาวบอกนายเล็กด้วยความเป็นห่วงเมื่อแยกไปอยู่ต่างหากนั่งขำก็ไม่ได้ทำมาหากินอะไรวันๆก็ไปคุยบ้านนอนบ้านนี้ไปอวดร่ำอวดรวยทั้งเช้าทั้งเย็นทั้งเช้าทั้งเย็นในเล็กต้องยกของลงเรือตอนเช้าตกเย็นก็ต้องขนขึ้นบ้านเพราะว่ากลัวของหายไม่เหมือนตอนอยู่ที่บ้านเตี่ยก็ขายเสร็จก็เข้าจอดในที่จอดเรือไม่ต้องกลัวหายจะอยู่กับนางคำนี่มันมีแต่ถ้าน้ำที่ห่างบ้านพอสมควรก็ต้องขนกันจนเหนื่อยบางครั้งก็ไม่เคยช่วยค่าปลาก็ไม่หุงในเล็กต้องต้มไข่หุงข้าวเองทุกเย็นมื้อเช้าก็ไปหาซื้อข้าวกินจากเรือขายก๋วยเตี๋ยวบ้างขายข้าวต้มเครื่องบ้าง ตอนนี้เขาเริ่มที่จะขัดสนเพราะนางคำนั้นไม่รู้จักทำมาหากินเลย

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนประชาพัฒนาวิทย์
โรงเรียนประชาพัฒนาวิทย์
โรงเรียนประชาพัฒนาวิทย์
โรงเรียนประชาพัฒนาวิทย์